หัวหน้าที่ดี...ไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด แต่คือคนที่ทำให้ทีมอยากทำงานด้วย

ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมได้ทำงานกับหลายองค์กร
เจอทั้งหัวหน้าที่ลูกน้องรักและหัวหน้าที่ลูกน้องกลัว

สิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นคือ
คนส่วนใหญ่ไม่ได้ลาออกเพราะงานหนัก
แต่หลายครั้ง ขาเหนื่อยกับวิธีการทำงานมากกว่า

ผมไม่ได้บอกว่า
หัวหน้าต้องใจดีตลอดเวลา
งานก็คืองาน
มาตรฐานก็ต้องมี
สิ่งที่ควรทำก็ต้องทำ

ผมไม่ได้บอกว่า
หัวหน้าต้องใจดีตลอดเวลา
งานก็คืองาน
มาตรฐานก็ต้องมี
สิ่งที่ควรทำก็ต้องทำ

แต่ในขณะเดียวกัน
คนทำงานก็เป็นคนธรรมดา
มีวันที่ทำได้ดี และมีวันที่พลาด

เวลางานออกมาดี
ผมชอบเห็นหัวหน้าที่พูดง่ายๆ ว่า
"ขอบคุณทุกคน"
ไม่ต้องพูดเยอะ
แค่นี้ทีมก็รู้สึกแล้วว่า สิ่งที่เขาทำมีคนเห็น

แต่เวลางานพลาด
ผมกลับเห็นหลายที่เริ่มจากการหาว่าใครผิด
ทั้งที่จริงๆ แล้วคำถามที่สำคัญกว่า คือ "ครั้งหน้าจะทำยังไงไม่ให้เกิดอีก"

ถ้าเราเอาแต่ตำหนิ
คนก็จะเริ่มกลัวการตัดสินใจ
กลัวการเสนอความคิดเห็น
กลัวการลองทำอะไรใหม่ๆ

สุดท้าย ทุกคนก็เลือกทำแค่เท่าที่สั่ง
องค์กรก็จะเดินช้าลงโดยไม่รู้ตัว

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมว่าหัวหน้าหลายคนลืม
คือการชื่นชม

ไม่ใช่ชมพร่ำเพรื่อ แต่ชมเมื่อเห็นว่าเขาตั้งใจหรือทำได้ดีจริง

บางครั้งแค่พูดว่า "วันนี้ทำได้ดีนะ" ก็มีค่ากว่าที่คิด
เพราะไม่มีใครไม่อยากรู้ว่า สิ่งที่ตัวเองทำมีความหมาย

สำหรับผม หัวหน้าที่ดี ไม่ใช่คนที่ไม่เคยดุ ไม่ใช่คนที่ไม่เคยให้แก้งาน

แต่คือคนที่ทำให้ทีมรู้ว่าเวลางานสำเร็จ เราสำเร็จด้วยกัน เวลางานผิดพลาด เราเรียนรู้ด้วยกัน

ผมเชื่อว่า... เราทุกคนต่างเคยเจอหัวหน้ามาหลายแบบ

บางคนทำให้เราอยากไปทำงานทุกวัน
บางคนทำให้เราไม่อยากตื่นไปทำงาน
ประสบการณ์เหล่านั้น สอนเรามากกว่าหนังสือหลายเล่ม

และเมื่อวันหนึ่ง เราได้มีโอกาสเป็นหัวหน้าคน
เราก็เลือกได้เหมือนกันว่าจะเป็นหัวหน้าแบบไหน